تبلیغات
وبلاگ تكواندو محمد علوی - مطالب ابر آموزش
وبلاگ تكواندو محمد علوی
TAEKWONDO
  صفحه نخست       |       تماس با مدیر       |       پست الکترونیک       |       RSS       |       ATOM
 

اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زیر است؟

1- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی

2- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.

3- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.

4- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.

5- بالا نگه داشتن عضو نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه می شود.

6- عمل های محافظتی که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا .

استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟

روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.

آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد

ابتدایی با آسیب باشد لازم است.

چه میزان استراحت کافی است ؟ استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود ؟

طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.(ادامه مطلب)



ادامه مطلب


نوع مطلب : مطالب آموزشی، پزشکی تکواندو، 
برچسب ها : تکواندو، تکواندو زنجان، مطالب اموزشی، اقدامات اولیه در اسیب های ورزشی، آموزش، پزشکی تکواندو،
ارسال شده در: چهارشنبه 6 مهر 1390 :: توسط : بهزاد شامی

انعطاف پذیری به معنای توانایی حرکت روان یک مفصل یا گروهی از مفاصل در طول دامنه کامل حرکت می باشد. به عبارت دیگر، افزایش دامنه حرکت عضلات و مفاصل را انعطاف پذیری می گویند.

انعطاف پذیری، بخش مهمی از تمرینات هر ورزشی است که با انجام تمرینات کششی توسعه می یابد. کمبود انعطاف را می توان یکی از دلایل ضعف فنی و اجرای ناموفق تکنیک ها در ورزشکاران دانست که این ضعف می تواند مانع رسیدن به حداکثر سرعت و قدرت در وجود آنها شود. وقتی انعطاف پذیری بدن پایین باشد، به هنگام حرکت اعضای بدن، در مفاصل احساس درد می شود. ورزشکارانی که در بدنشان انعطاف کمتری دارند، حتی در انجام حرکات سبک و معمولی هم با مشکل روبه رو می شوند و در ناحیه مفاصل احساس درد می کنند. با انعطاف و کشش بیشتر، بدن می تواند انرژی بیشتری را آزاد سازد.

                           

کشش مطلوب باعث سرعت، قدرت و استقامت افزون تر می شود. اگر هر ورزشکاری به طور منظم و مستمر تمرینات انعطافی را در برنامه تمرینی خود قرار دهد، سرعت بیشتری در حرکات پیدا نموده و هرگز دچار آسیب فیزیکی نخواهد شد، اما چنانچه تمرینات کششی را به طور نامنظم انجام دهد، بر اثر فشار نامطلوب، امکان پارگی و یا کشیدگی عضلات و تاندون ها زیادتر خواهد شد.
بالا بردن انعطاف، همانند بالا بردن دیگر توانایی های بدن به کندی صورت می گید و نیازمند گذشت زمانی نسبتاً طولانی و مداومت در انجام حرکات کششی می باشد.
حرکات نرمشی در هر رشته ورزشی نسبت به نوع حرکات و تکنیک های تخصصی آن رشته طرح ریزی می شود و  در هر رشته ورزشی، با توجه به نیازهای حرکتی خاص آن رشته، تعداد و نوع حرکات نرمشی متفاوت می باشد. از دیدگاه حرکت شناسی، یک دونده با مانع به انعطاف پذیری نسبتاً زیاد لگن خاصره و یک شناگر، به انعطاف پذیری شانه و مچ نیاز بیشتری دارد و یک کونگ فوکار با توجه به ویژگی های خاص این هنر، به انعطاف پذیری کامل بدن نیاز دارد. اگر در هر رشته ورزشی، حرکات نرمشی متناسب با آن رشته انتخاب نشود،تمرینات سود چندانی نداشته  و موفقیتی برای ورزشکار به همراه نخواهد داشت.(ادامه مطلب)



ادامه مطلب


نوع مطلب : مطالب آموزشی، 
برچسب ها : تکواندو زنجان، اموزش تکواندو، تکواندو، مطالب اموزشی، انعطاف در ورزش، انعطاف پذیری در تکواندو، آموزش،
ارسال شده در: پنجشنبه 31 شهریور 1390 :: توسط : بهزاد شامی

                     

1. سعی کنید در ابتدا قسمت کوچکی از فرم را تمرین کنید

در ابتدا یادگیری کامل یک فرم کمی سخت است. اما این مشکل چندانی ایجاد نمی کند.

برای یادگیری قسمت کوچکی از یک فرم وقت بگذارید، آن را بخوبی یاد بگیرید، بگذارید حرکات آن وارد بدنتان شود، سپس قسمت بعدی را یاد گرفته و تمرین کنید.

هرگاه تمام حرکات را بخوبی حفظ کردید، برای یادگیری فرم با جزییات و اصول هم دوباره همین کار را تکرار کنید. ابتدا یک بخش کوچک را با جزییات یاد بگیرید و سپس سراغ بخش های دیگر بروید.

2. بفهمید که هر حرکت چه معنایی دارد سپس آن را با یک دوست تمرین کنید

این روش واقعا موثر است. فکر کنید که در هر حرکت، واقعا دارید چه کار می کنید. به حمله فکر کنید، به دفاعتان فکر کنید یا به ضدحمله. سعی کنید مفهوم حرکات فرم را با یک دوست تمرین کنید. برای هر فرمی که چنین کاری را انجام دهید، بدون شک دیگر از ذهنتان محو نخواهد شد.

در مسابقات کاراته مفهومی به نام بونکای وجود دارد بدین معنا که در مسابقات فرم، پس از اینکه یک فرد یا یک تیم فرمی را اجرا کرد، پس از آن باید حالت عملی آن را اجرا کند. این کار در مسابقات فرم تکواندو انجام نمی شود ولی برای بیاد سپاری یک فرم خیلی موثر است.

3. هیچگاه از کمک خواستن نترسید

اگر در جایی از فرم گیر کردید، درخواست کمک کنید. از استاد یا ارشدتان بخواهید آن قسمت فرم را که با آن مشکل دارید، به آرامی برایتان اجرا کند. پس از اینکه آن را گرفتید، برای خود او اجرایش کنید تا در صورت داشتن مشکل، به شما بازگو کند. آن ها بدون شک شما را کمک خواهند کرد.

4. فرم ها را در ذهنتان مرور کنید

یک مزیت خیلی جالب که در فرم ها هست این است که مرور کردن ذهنی آنها اگر نگوییم تمام ولی نصف کار تمرین عملی را انجام می دهد. مثلا شب موقع خواب، پنج دقیقه به فرمی که آن روز در کلاس اجرا کردید فکر کنید. این روش خیلی عملی و مفید است.

5. در روز کافیست فقط چند دقیقه فرمتان را تمرین کنید

حتما میدانید که حافظه ی ماهیچه چیست؟ بدین معناست که وقتی شما کاری را خیلی زیاد تکرار کنید (چه فرم باشد و چه هر کار دیگر) پس از اینکه در شرایط آن قرار گرفتید، بدنتان بطور خودکار آن را انجام می دهد. چنین چیزی برای فرم هم صدق می کند. فقط کافیست در روز فقط چند دقیقه فرمتان را تمرین کنید. مثلا میخواهید از یک اتاق به اتاق دیگر بروید. سر راه یک دقیقه بایستید و فرمتان را اجرا کنید. پس از مدتی انجام این کار، از نتیجه شگفت انگیز آن متعجب خواهید شد.

6. در هر زمان، فقط یک فرم را یاد بگیرید

همه ی ما برای اغلب کارها عجله می کنیم. ما همه میخواهیم چیز بعدی را داشته باشیم یا بدانیم. مرحله ی بعد، کمربند بعد و... فرم بعد.

اما در تکواندو عجله جایی ندارد. برای یادگیری یک فرم زمان بگذارید، از راهی که در آن پا گذاشته اید، لذت ببرید و فرم ها را به آرامی فرا بگیرید.

اگر حتی دو فرم را همزمان یا بلافاصله بعد از هم یاد بگیرید، خواهید دید که آن ها را با یکدیگر قاطی کرده و آنوقت است که اشتباهاتتان شروع میشود. زمانی هم که برای حل کردن این مشکل لازم است، شاید خیلی بیشتر از زمانی باشد که شما میتوانستید در آن دو فرم را به آهستگی یاد بگیرید.

7. به دیگران کمک کنید

اگر فکر می کنید چیزی را بلد هستید، آن را به دیگران هم بیاموزید. با این کار هم فرد دیگر از وجود شما سود می برد و هم شما در صورت مشکل داشتن، متوجه مشکل خودتان هم میشوید و همچنین این کار باعث بیاد سپاری بهتر فرم میشود. اگر دیدید کمربند سفیدی در حال کلنجار رفتن با فرمش است، به او کمک کنید. با انجام این کار خودتان متوجه میشوید که چقدر پیشرفت خواهید کرد.

8. مسابقات فرم را هم از نظر بگذرانید

شاید این زیاد در ذهنتان خوشایند نباشد ولی خوشبختانه مسابقات فرم تکواندو هم به اندازه مسابقات مبارزه معتبر و مهم هستند. شما میتوانید با شرکت در چنین مسابقاتی هم اجرای فرم تحت فشار را تجربه کنید (که تحت فشار آزمون های ارتقاع درجه خیلی مفید خواهد بود) و هم اینکه شاید بتوانید مقامی کسب کنید.

9. و در پایان ... کار نیکو کردن از پر کردن است

یاد بگیر، تکرار کن، تکرار کن، تکرار کن.

یادگیری فرم های تکواندو نیازمند زمان و تمرین است و شما مجبورید که برای یادگیری فرم ها زمان گذاشته و آنها را دائما تکرار کنید. سعی کنید از تکرار فرم ها لذت ببرید تا هرگز دلسرد یا کم حوصله نشوید. بیاد داشته باشید که یادگیری هرکار فقط با تکرار و تکرار انجام پذیر است. همانطور که حتما شنیده اید: کار نیکو از پر کردن است. یعنی فقط با تکرار دائم یک کار میتوان آن را صحیح انجام داد.


                                   با آرزوی موفقیت.علوی

                               






نوع مطلب : آموزش فرم، 
برچسب ها : فرم تکواندو، تکواندو، تکواندو زنجان، آموزش،
ارسال شده در: سه شنبه 8 شهریور 1390 :: توسط : بهزاد شامی
پیش زمینه 
بسیاری از ورزشکاران بهترین عملکرد خود را در تمرینات نشان می‌دهند امّا به هنگام مسابقه و رقابت دچار احساس خفگی و نوعی واماندگی می‌گردند.احساس خفگی چنین توصیف می‌شود: کاهش کارایی به دلیل مقدار زیادی استرس ادراک شده. به واژه «ادراک شده» توجه کنید. واژه کلیدی در این تعریف همین است. به خاطر بسپارید که استرس فقط در ذهن شما زندگی می‌کند و به شیوه‌ای که شما یک موقعیت یا وضعیت را تعبیر می‌کنید. به عبارت دیگر، این شرایط خارجی نیستند که باعث استرس می‌شوند بلکه شیوه تفکر ما درباره یک رویداد است که احساس استرس، اضطراب و ترس را به وجود می‌آورد. برای ورزشکاری که در حین مسابقه دچار احساس خفگی و درماندگی می‌شود دانستن این نکته حائز اهمیت بسیار است که می‌تواند افکاری را که درباره آن رویداد دارد کنترل کند. آیا به شکست یا کمبود اطمینان به توانایی‌های خود فکر می‌کنید.در این صورت، این گونه تفکرات منفی غالباً به اضطراب، عصبی بودن و تنش می‌انجامد.
مربیان تجربی و سنتی معمولاً به ورزشکار کمک می‌کنند تا درک کند چرا چنین افکار و احساساتی درونش رشد یافته و سپس سعی می‌کنند که این فرایند را اصلاح کنند یا تغییر دهند امّا معمولاً توفیق چندانی به دست نمی‌آورند. علتش این است که دانستن این که چرا چنین افکاری برمی‌خیزد ممکن است جالب باشد امّا دانستن پاسخ این سوال، لزوماً برای غلبه بر مشکل کافی نیست.

کنترل اضطراب پیش از رقابت ورزشی
این را بدانید که دلشوره‌ها و دلهره‌های پیش از مسابقه، طبیعی هستند و آن‌ها را بپذیرید. به مقابله با احساس عصبی بودن و اضطراب خود نپردازید. فکر نکنید که حالتی که دارید ناشی از ترس است. ترشح آدرنالین، عادی است و بخشی از آمادگی طبیعی بدن شما برای مسابقه است. به آن توجه کنید امّا روی آن تمرکز نکنید. پس از شروع مسابقه، این احساس فروکش خواهد کرد. هم از نظر بدنی و هم از لحاظ ذهنی آمادگی داشته باشید. همیشه در فاصله زمانی مناسبی قبل از رویداد در محل حاضر باشید زیرا عجله در رسیدن به محل باعث افزایش استرس می‌شود. قبل از مسابقه بدن خود را کاملاً گرم کنید. حرکات کششی انجام دهید. از قواعد مسابقه آگاه باشید و لباس مناسب به تن کنید.
برای چند دقیقه به تصویر سازی ذهنی بپردازید. راحت و آسوده تنفس کنید، چشم‌هایتان را ببندید و تجسّم کنید که همه کارها به خوبی پیش می‌رود و شما عملکرد خوبی دارید. این مثبت صحبت کردن با خود می‌تواند روحیه شما را تغییر دهد. با وجودی که ورزشکاران باید انعطاف‌پذیری کافی برای واکنش در طول مسابقه را داشته باشند امّا شما باید با یک راهبرد کلّی در مورد شیوه مسابقه دادن وارد صحنه شوید. راهبرد شما می‌تواند ساده (مثل نگهداری یک ریتم یکنواخت) یا پیچیده باشد.

کنترل اضطراب حین رقابت و مسابقه 
بر روی کاری که در دست دارید تمرکز کنید نه نتیجه آن. حواس خود را متوجه حال حاضر کنید و از فکر کردن به خیلی جلوتر یا پایان کار خودداری نمائید.
اگر متوجه شدید که افکار منفی به سراغتان آمده و یا به منفی صحبت کردن با خود پرداخته‌اید، متوقف شوید و فقط بر روی تنفس‌تان تمرکز کنید. تمرکز بر روی ریتم تنفس، به طور خودکار شما را به حال حاضر برمی‌گرداند. لبخند زوری بزنید. این یک واقعیت است. اگر با افکار منفی دست و پنجه نرم کنید و نمی‌توانید از شرّش خلاص شوید، فقط کافیست خودتان را مجبور به لبخند زدن کنید، حتی برای چند ثانیه. این عمل ساده، برای یک لحظه، روحیه شما را تغییر خواهد داد و شاید این همان زمانی باشد که شما نیاز داشتید تا به حالت عادی برگردید.
طوری مسابقه دهید که انگار نتیجه‌اش برایتان مهم نیست. اگر گرفتار افکار منفی شوید و انتظار بدترین نتیجه یا شرایط را داشته باشید، غیر ممکن است که بتوانید حداکثر توانائی‌هایتان را بروز دهید. اگر طوری مسابقه دهید که انگار نتیجه‌اش برایتان مهم نیست، در این صورت می‌توانید آرامش داشته باشید و از مسابقه و رقابت لذت ببرید.

کنترل اضطراب پس از رقابت
مسابقه را مرور کنید و عملکردهای خوبتان را به یاد آورید. بر روی اقدامات، افکار و رفتارهایی که به شما در عملکردتان کمک کردند تمرکز کنید. به چیزهایی که مانع عملکرد خوبتان شدند نیز توجه کنید امّا به سرعت فکر آن‌ها را از سر بیرون کنید. این همانند اصل اجتناب از مانع در رانندگی است: به جایی که می‌خواهید بروید نگاه کنید، نه جایی که نمی‌خواهید بروید. هنگامی که بر روی چاله تمرکز کنید به ناچار درون آن می‌افتید. تمرکز بر روی جنبه‌های منفی رویداد به پیشرفت شما در آینده کمک نمی‌کند. به جای آن، بر روی زمان‌هایی که «موفق بودید» تمرکز کنید. این نوعی تمرین ذهنی برای مواقعی است که به تمرین مهارت‌هایی می‌پردازید که در رویداد بعدی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. برنامه تمرین خود را طوری طراحی کنید که شرایط شبیه به مسابقه را برایتان شبیه‌سازی کند. تیم‌ها و باشگاه‌ها معمولاً چنین تمریناتی می‌کنند. اگر عادت داشتید که همیشه تنها تمرین کنید، پیوستن به یک گروه به نحوی که بتوانید این نوع شبیه‌سازی را انجام دهید را در نظر بگیرید. موثرترین تمرین آن است که شرایطی که در مسابقه با آن روبرو می‌شوید را شبیه‌سازی کند. متاسفانه مربیان معمولاً مانع می‌شوند تا ورزشکار بر واماندگی و احساس خفگی خود در حین مسابقه غلبه کند. آن‌ها معمولاً به طور ناخواسته، با سعی در تشویق کردن ورزشکار، الگوی واماندگی را تقویت می‌کنند. مثلاً به ورزشکار می‌گویند «ضربه بعدی خیلی حساس است». این گونه حرف‌ها تنها باعث افزایش فشاری که ورزشکار برای انجام عملیات حس می‌کند می‌گردد.
به یاد داشته باشید که اگر از الگوی افکار منفی، قبل و در حین مسابقه، آگاه باشید می‌توانید بر حس واماندگی خود فایق آیید. افکار منفی در صورت تداوم، همچون یک گلوله برفی می‌غلطند و می‌غلطند و بزرگتر و بزرگتر می‌شوند. اگر خود را در چنین گردابی یافتید، فقط وجود آن افکار را بپذیرید و بگذارید بروند. بر روی تنفس‌تان تمرکز کنید و طوری بازی کنید که انگار از آن لذت می‌برید. در این صورت است که علیرغم شکست‌ها و ناکامی‌هایی که گاه به گاه پیش می‌آید باز هم ازمسابقه و رقابت لذت خواهید برد. 

منبع : پرتال پزشکی ورزشی ایران


                                   با آرزوی موفقیت.علوی






نوع مطلب : مطالب آموزشی، 
برچسب ها : آموزش، تکواندو زنجان، تکواندو،
ارسال شده در: سه شنبه 8 شهریور 1390 :: توسط : بهزاد شامی

سرعت یکی از مهمترین خصوصیات فیزیکی در رقابت های تکواندو است.

سرعت به معنی توانایی حرکت دادن بدن یا بخشی از بدن، از یک نقطه به نقطه دیگر ، در کوتاه ترین زمان ممکن است.

انواع متفاوت سرعت که مبارزه گرهای تکواندو باید به آنها دست یابند، عبارت اند از:
-توانایی اجرای یک تکنیک با سرعت یکسان و بطور متوالی
-توانایی حرکت سریع از یک نقطه به نقطه دیگر
-توانایی حرکت دادن دست ها وپا ها با حداکثر سرعت، بدون توجه به دقت حرکات
-توانایی حرکت دادن یک قسمت از بدن به نحو سریع
برای بهبود سرعت، مبارزه گر باید توانایی خود را در هماهنگ کردن بخش های مختلف بدن به
عنوان یک واحد انفجاری بهبود بخشد.

موثرترین روش برای بهبود سرعت ، تمرین توام با وقفه است که مهارتهای تکواندو به نحوی واقعی وبا حداکثر سرعت اجرا می شوند. در بین این دوره های فعالیت، مبارزه گر باید به اندازه ای استراحت کند که شرایط جسمی و ذهنی اش به وضعیت مطلوب باز گردد. برخی از نمونه های
-تمرین با وقفه عبارت اند از : -دو سرعت25تا30متر
-جهش عمودی ورساندن زانوها به سینه
-اجرای لگد های انفجاری یا تمرین مهارت های حرکات پا
-دویدن زیگزاگ
-دوهای سریع رفت وبرگشت
-تمرین با فرمان مربی

چالاکی

چالاکی به معنای توانایی تغییر سریع جهت یا موقعیت بدن و انجام حرکت دیگر است. این عامل ارتباط تنگاتنگی با قدرت، سرعت، نیرو، هماهنگی وانعطاف پذیری دارد. چالاکی از طریق سرعت انقباض عضلات وسرعت واکنش سیستم عصبی حادث می شود. این عامل در اجرای مهارت های تکواندو بسیار مهم است، زیرا هر حرکت حمله ای یا دفاعی نیاز به واکنش های پیچیده وسریع دارد.

در رقابت های تکواندو، مبارزه گر باید اعمال چند گانه در پاسخ به حرکات حریف انجام دهد،برای مثال وقتی حریف حمله میکند مدافع باد ضربات ضد حمله مناسبی به کار گیرد.



                                      موفق باشید.علوی   






نوع مطلب : مطالب آموزشی، 
برچسب ها : آموزش، مبارزه تکواندو، سرعت در تکواندو، تکواندو زنجان،
ارسال شده در: سه شنبه 8 شهریور 1390 :: توسط : بهزاد شامی


 
درباره وبلاگ
با سلام به وبلاگ استاد علوی خوش آمدید.آدرس باشگاه:زنجان باشگاه شهیدعطایی پشت شهربازی ساعت تمرین روز های زوج وفرد(17:45 الی 19:30)تلفن تماس: 09126415762 mohammad.alavi80@yahoo.com امیدواریم ازبازدید وبلاگ لذت برده باشید.
مدیر وبلاگ : بهزاد شامی
مطالب اخیر
نظرسنجی
این وبلاگ را چگونه ارزیابی میکنید؟






برچسبها
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

 
 
 
ابزار پرش به بالا